Overslaan en naar de inhoud gaan

PWO OC4S 18

Onlinecommunicatie als vorm van ondersteuning voor personen met een cognitieve beperking

Als vermaatschappelijking van de zorg betekent dat de cliënt (opnieuw) eigenaar wordt van zijn ondersteuningsaanbod, lijkt het maar logisch dat hij ook mee dient na te denken over de manier waarop hij zijn zorg wenst te organiseren en via welke kanalen. Volwassen cliënten die beschikken over een budget PersoonsVolgendeFinanciering (PVF) moeten dit vaak al letterlijk doen. Opvallend daarbij is dat onlinecommunicatie nog weinig deel uitmaakt van de ingezette ondersteuningsstrategieën (geboden hulp). Dit blijkt uit onderzoek en uit vragen die daarover bij de programmalijn eSocialwork terecht komen, maar evenzeer uit de gesprekken met personen met een cognitieve beperking zelf. Personen met een beperking geven, net als anderen, aan dat presentie van de ondersteuner boven fysieke aanwezigheid staat. Dus waarom zou dat dan ook niet deels online kunnen zijn (blended)?

Voor de opzet van dit project nemen we dit alles zeer letterlijk en zetten een onderzoekstraject op waarbij cliënten, ondersteund door de betrokken vergunde zorgaanbieders, zelf onderzoeken of en hoe onlinecommunicatie een meerwaarde kan betekenen voor hun ondersteuningsaanbod. Het onderzoeksproces zetten we op als een inclusief onderzoek, met name onderzoek dat samen met de mensen waar het over gaat wordt uitgevoerd. Personen met een beperking worden hierdoor co-onderzoekers naast de andere onderzoekers. Doorheen alle werkpakketten en activiteiten zullen we dit onderzoekparadigma bewaken. Het is een paradigma dat nog beperkt in onderzoek gebruikt wordt, zeker bij en met personen met een cognitieve beperking.

We zoeken een antwoord op de vraag: “Op welke manier kan directe onlinehulpcommunicatie ook in de ondersteuning van personen met een cognitieve beperking ingezet worden?”. Het gaat hierbij dus over onlinecommunicatie tussen een persoon met een cognitieve beperking en zijn ondersteuners. We maken hiervoor eerst een beeld op van de door personen met een cognitieve beperking gebruikte onlinecommunicatie. Vervolgens verkennen we de mogelijkheden hiervan in het kader van het ondersteuningsaanbod door een professional. Tenslotte vertalen we dit in instrumenten om het mogelijk te maken om over onlinehulpcommunicatie na te denken door cliënten en hun ondersteuners binnen het bepalen van ondersteuningsstrategieën.

Naast de deliverables die resulteren uit dit onderzoek, zullen de diverse trajecten ook zorgen voor een zekere leercurve bij onderzoekers, co-onderzoekers en ondersteuners. Zo verwachten we dat dit soort onderzoek personen met een beperking zal empoweren en helpen om nog betere eigen keuzes te maken en mee hun eigen ondersteuning vorm te geven. Onlinecommunicatie mag en kan hier onderdeel van uitmaken. Ondersteuners op hun beurt zullen doorheen het proces zelf kunnen ervaren of en hoe onlinecommunicatie in hun eigen ondersteuningsaanbod inzetbaar is. Onderzoekers ten slotte worden uitgedaagd om met veel respect om te gaan met personen met een cognitieve beperking en leren zo vanuit deze positie naar hen te kijken. Het hele onderzoeksproject is maar geslaagd wanneer het een meerwaarde betekent voor de geboden ondersteuning aan personen met een cognitieve beperking en hun kwaliteit van leven verhoogt.

contact

davy.nijs@ucll.be

expertisecel

Empowering People