WZC-reflex
De studenten Verpleegkunde krijgen in hun laatste jaar heel wat stage voorgeschoteld. Maar daarnaast wacht hen ook de uitdaging “Challenge your talents”. In dit opleidingsonderdeel krijgen de studenten een opdracht rechtstreeks vanuit het werkveld. Jules, Xander, Sofie, Charlotte, Merel en Rik kregen een vraag vanuit het Universitair Ziekenhuis van Leuven.
Zorgtransitie tussen woonzorgcentrum en ziekenhuis
De vraag van het UZ focust op het verbeteren van de continuïteit en kwaliteit van zorg voor bewoners van woonzorgcentra (WZC) wanneer die worden opgenomen in het ziekenhuis. In de huidige praktijk gaat bij zorgtransities vaak belangrijke patiëntinformatie verloren.
Jules Buyle, één van de 6 studenten: “Het gaat dan niet zozeer over medicatie, maar wel over gewoontes en persoonlijke voorkeuren. Gebrek aan die kennis kan risico’s inhouden voor de patiëntveiligheid en de behandeling. Een telefoontje van het UZ naar het WZC kan al veel oplossen,” aldus Jules. “Het moet een systematische gewoonte worden waarbij ziekenhuisverpleegkundigen contact opnemen met het WZC bij opname en ontslag van de patiënt.”
Een bijzonder kantje aan de opdracht: de studenten mogen niet kiezen welke opdracht ze willen en uitwerken, en ook de samenstelling van de groep is op basis van lottrekking. Jules Buyle: “We kenden elkaar niet zo bijster goed, maar zo is dat nu eenmaal in de praktijk. Je moet leren om ook daarin professioneel te kunnen samenwerken. Wij vonden alvast snel de juiste drive. Dat we een 18 op 20 kregen voor ons project was wel wat onverwacht, maar we zijn er wel bijzonder trots op.”
Drie voorstellen
Volgens Charlotte Taffeiren en Merel Swartenbroekx vielen vooral de drie concrete realisaties in de smaak bij de opdrachtgever. “Elke patiënt heeft een polsbandje tijdens zijn verblijf in het ziekenhuis. We brengen daar een subtiele sticker op aan zodat verpleegkundigen weten dat de patiënt in kwestie in een woonzorgcentrum woont.”
Verder willen de studenten graag in de software van het patiëntendossier een handige knop voorzien zodat alle verpleegkundigen het ook op die manier te weten komen én om meteen het WZC te kunnen contacteren bij opname en ontslag. In het systeem is dan een standaard vragenlijst voorzien zodat meteen alle info volledig is. “We zetten niet enkel in op sensibilisering, maar ook op gedragsverandering. Via deze integratie in bestaande systemen wordt de oplossing duurzaam en minder afhankelijk van individuele motivatie.”
Als laatste realisatie zijn er de affiches die moeten zorgen voor de herhaaldelijke visuele prikkel.
Rik Van der Borght: “Die is nodig om bij verpleegkundigen de WZC-reflex echt ingang te doen vinden. Ook op schermen zal de boodschap herhaald worden.”
Betere zorg voor een kwetsbare doelgroep
Karen Dereymaeker, docente verpleegkunde, is alvast positief. “Het project zorgt voor betere informatieoverdracht, meer persoonsgerichte zorg en verhoogde patiëntveiligheid. Tegelijk ondersteunt het verpleegkundigen door structuur en efficiëntie te bieden in een complexe zorgcontext.”
Ze hoopt dat als de studenten de Moving Minds Award in de wacht slepen, de WZC-reflex effectief kan geïmplementeerd worden en ook bij andere zorginstellingen verspreiding vindt. “Op deze manier kan de reflex duurzaam verankerd worden in de dagelijkse zorgpraktijk en kan de kwaliteit en veiligheid van zorg voor een kwetsbare doelgroep aanzienlijk verbeteren,” aldus nog de opleiding.
