Aan het woord: Nelle Vandermeulen

Nelle Vandermeulen

Alumna Lichamelijke opvoeding en bewegingsrecreatie & Event- en communicatiemedewerker voor de UCLL Lerarenopleiding

We spreken af met Nelle Vandermeulen in de sporthal van UCLL op campus Hertogstraat in Heverlee. Voor even is de zaal leeg. Geen geroezemoes, geen beweging, geen studenten in actie. Maar het is meteen duidelijk dat dit haar plek is. Hier sportte, leerde en groeide ze drie jaar lang bijna elke dag. Hier werden vriendschappen gesmeed, grenzen verlegd en kreeg haar passie voor lesgeven en begeleiden echt verdieping.

Dag Nelle, wat mogen mensen over jou weten?

Nelle: Dat ik in 2024 ben afgestudeerd aan de UCLL Lerarenopleiding Secundair Onderwijs in de onderwijsvakken Lichamelijke Opvoeding en Bewegingsrecreatie, met afstudeeroptie outdoor. Na mijn opleiding heb ik eerst nog een jaar genomen om mijn horizon wat te verbreden met sportmanagement marketing in Brussel. Daarnaast ben ik altijd veel bezig geweest met organiseren, met de turnwereld en natuurlijk ook met lesgeven.

Waar sta je vandaag professioneel?

Nelle: Vandaag combineer ik verschillende dingen en net die afwisseling vind ik heel fijn. Ik werk halftijds als leraar LO en wiskunde in het secundair onderwijs, aan ZAVO. Daarnaast ben ik in de gymnastiekwereld actief als competitietrainster toestelturnen. Ik organiseer wedstrijden, verzorg de communicatie met ouders, maak deel uit van het kernteam van de club en ondersteun ook nieuwe trainers op didactisch vlak.

Waar help je hen dan vooral mee?

Nelle: Daar gaat het vaak over heel concrete dingen: hoe bereid je een les goed voor, hoe geef je duidelijke instructies, hoe zorg je voor minder chaos en meer actieve leertijd voor je gymnasten? Dat praktische meedenken vind ik heel boeiend. En daarnaast werk ik nu ook voor UCLL, wat ik echt superleuk vind. Het voelt bijzonder om op een andere manier verbonden te blijven met de opleiding waar ik zelf zo graag gezeten heb.

Wie of wat is jou het meest bijgebleven van je lerarenopleiding?

Nelle: Ik heb een heel fijne tijd gehad aan de opleiding. Ik heb daar echt keihard van genoten. Als ik eraan terugdenk, zie ik ons weer staan: maandagochtend om 8 uur was het kleuterdans, dansen op Maya de Bij, na een scoutsweekend… dat soort momenten vergeet je niet snel.

Maar vooral de sfeer onder de LO’ers is me heel sterk bijgebleven. Je bent veel samen, beleeft veel met elkaar en dat schept echt een band. Dat is niet zomaar een groep medestudenten; dat wordt een hechte groep. Je deelt een gemeenschappelijke passie voor sporten en bewegen en daardoor klikt het vaak heel snel. Wat ik ook zo sterk vond aan de opleiding, is dat ze veel breder is dan enkel “leraar worden”.

Wat maakte de opleiding voor jou breder dan… ?

Nelle: Je leert niet alleen lesgeven, maar ook outdooractiviteiten organiseren, evenementen begeleiden, klimmen, samenwerken, vertrouwen op elkaar. De tweedaagse in de Ardennen, de groepsopdrachten, de praktische uitdagingen: dat waren allemaal ervaringen waarin je als persoon groeit.

Een absoluut hoogtepunt voor mij was de expeditie in Frankrijk. Dat was echt de max. Ik raad dat iedereen aan. Je bent moe, je slaapt in tenten, je bent continu met de groep onderweg en tegelijk leer je op zo’n moment enorm veel over leiderschap, over omgaan met mensen, over een groep leiden. Dat zijn momenten waarop je echt op de proef wordt gesteld, maar waar je achteraf ontzettend veel uit meeneemt.

Jij bouwt nu aan de officiële alumniwerking van de UCLL Lerarenopleiding. Hoe kwam dat op je pad?

Nelle: Omdat ik zelf zo’n fijne opleidingstijd heb gehad, sprak het mij meteen aan om de opleiding ook mee in de kijker te helpen zetten. Toen ik die vacature zag, voelde dat gewoon juist. Ik dacht: hier wil ik graag aan meewerken.

UCLL heeft een sterke lerarenopleiding, met heel veel praktijk en ik raad ze echt aan. Net daarom vond ik het mooi dat ik op deze manier iets kon terugdoen. Het idee om mee te bouwen aan een werking die oud-studenten opnieuw met elkaar en met de opleiding verbindt, vond ik meteen heel waardevol.

Ik droom van UCLL als een echte thuishaven. Een plek waarvan alumni voelen: daar kunnen we altijd op terugvallen.

Waarom vind jij persoonlijk zo’n alumniwerking belangrijk?

Nelle: Voor mij draait dat in de eerste plaats om verbinden. Mensen samenbrengen die eenzelfde interessegebied delen, die een gelijkaardige achtergrond hebben en vaak ook met dezelfde vragen zitten.

Zeker voor beginnende leraren kan dat heel waardevol zijn. Wie net start in het onderwijs botst vaak op heel wat onzekerheden. Dan doet het deugd om die met anderen te kunnen delen. Om te horen: bots jij daar ook op? Hoe pak jij dat aan? Gewoon kunnen terugvallen op mensen die begrijpen wat je bedoelt, kan al heel veel betekenen.

Waar botsen startende leraren vandaag het vaakst op?

Nelle: Ik denk dat jonge leraren vaak met heel praktische vragen zitten. Dingen waar je pas echt mee geconfronteerd wordt wanneer je voor een klas of groep staat. Hoe werk je een jaarplanning uit? Hoe verdeel je leerplandoelen over een schooljaar? Wanneer plan je evaluaties? Hoe pak je communicatie met ouders aan? En hoe gebruik je tools zoals Smartschool op een goede manier?

Dat lijken misschien kleine of technische dingen, maar in het begin kunnen die echt overweldigend zijn. En dan is het heel waardevol om daarover in een laagdrempelige setting met anderen te kunnen praten. Ik zie heel veel potentieel in ontmoetingen waar jonge alumni hun verhaal kunnen delen, waar er plaats is voor herkenning en waar je tegelijk ook iets kan opsteken van elkaar: ervaringen delen, tips uitwisselen en inspiratie opdoen.

En wat kan zo’n alumniwerking betekenen voor alumni die al jaren in het werkveld staan?

Nelle: Mensen die al jaren ervaring hebben, dragen enorm veel kennis met zich mee. Het zou zonde zijn om die ervaring niet te delen. Ik denk bijvoorbeeld aan mentorschap: ervaren alumni die startende leraren ondersteunen. Dat kan heel krachtig zijn. Zij kunnen vanuit verschillende invalshoeken ook meedenken over stages, administratie en de drempels waar studenten telkens opnieuw tegenaan lopen. Als je daarover in dialoog gaat met de lerarenopleiding, dan krijg je een heel sterke wisselwerking. Zo’n alumniwerking wordt dan echt een tool om de opleiding mee te versterken.

Hoe bedoel je dat concreet?

Nelle: Wel, een alumniwerking kan zorgen voor kruisbestuiving. Alumni staan in het werkveld en voelen heel goed aan welke vaardigheden belangrijk zijn, wat er verandert, waar startende leraren nood aan hebben. Als een opleiding luistert naar mensen die echt in de praktijk staan, krijg je heel waardevolle feedback om de opleiding verder te versterken

Hoe ziet die alumniwerking er voor jou idealiter uit?

Nelle: Voor mij is dat echt een samenwerkingsverhaal. In de eerste plaats zijn er reünies en nostalgische momenten, dat is belangrijk. Gewoon elkaar terugzien, herinneringen ophalen, de sfeer opnieuw voelen. Maar daarnaast zie ik ook kansen in bijscholingen, inspiratiemomenten en grotere evenementen.

Ik droom van UCLL als een echte thuishaven. Een plek waarvan alumni voelen: daar kunnen we altijd op terugvallen. Een plek waar geluisterd wordt naar hun verhalen, waar ervaring telt, waar inspiratie gedeeld wordt.

Op termijn zie ik ook grotere initiatieven, zoals een onderwijsfestival, waar alumni hun expertise delen en waar jonge alumni naar kunnen luisteren. Dat vraagt natuurlijk opbouw. Je begint best klein, met een tweemaandelijkse nieuwsbrief, met laagdrempelige evenementen, met verhalen van alumni, met ontmoetingen waar mensen zich welkom voelen. En van daaruit kan het groeien: samenwerkingen, partnerschappen, misschien zelfs voordelen voor alumni, zoals goedkopere sporttarieven of boekenkortingen of een platform waar mensen terechtkunnen met vragen. En een mentorschapstraject lijkt mij ook heel mooi. Ik heb alleszins veel ideeën.

Hoe maken we hier iets van dat echt leeft en geen mailinglijst waar af en toe een nieuwsbrief naar verstuurd wordt?

Nelle: Door het warm en laagdrempelig te houden. Niet te formeel, niet te afstandelijk. Mensen moeten voelen dat ze welkom zijn en dat het de moeite is om te komen.

Ik geloof heel hard in kleine ontmoetingen waar je elkaar echt spreekt. Aan een receptietafel met een drankje erbij. Even terugbabbelen over vroeger. In gesprek gaan met lectoren. Ideeën delen. Misschien horen: dat is eigenlijk iets dat we in de opleiding meer aan bod moeten laten komen.

Als mensen voelen dat er echt geluisterd wordt en dat hun stem ertoe doet, dan groeit zo’n werking vanzelf. Dan wordt het een community.

Voor mij draait een alumni netwerk om drie dingen: verbinden met elkaar, groeien met elkaar en impact maken met elkaar.

Waar draait deze alumniwerking voor jou in essentie om?

Nelle: Voor mij draait het om drie dingen: verbinden met elkaar, groeien met elkaar en impact maken met elkaar.

Verbinden, omdat dat de basis is van alles. Groeien, omdat je van elkaar blijft leren. En impact maken, omdat het uiteindelijk ook de bedoeling is dat al die ervaringen en ideeën iets in beweging zetten voor alumni, voor studenten en voor de opleiding.

Waar kijk je zelf het meest naar uit?

Nelle: Ik kijk er het meest naar uit dat er op evenementen echt gesprekken ontstaan. Dat alumni met lectoren aan tafel zitten. Dat er geluisterd wordt naar gedeelde ervaringen. Dat ideeën terug hun weg vinden naar de opleiding. En ik hoop vooral dat die hechte sfeer die er tijdens de opleiding was, ook in de alumniwerking voelbaar wordt. Dat mensen opnieuw dat warme gevoel ervaren van samen ergens deel van uitmaken.

En als je één boodschap mag geven aan alumni van de lerarenopleiding, wat zou je dan zeggen?

Nelle: Kom terug. Echt.

Het is hier gewoon heel fijn. Die hechte groep van vroeger, de sfeer, de verbondenheid… Het is mooi om daar opnieuw van te proeven. Om elkaar terug te zien, elkaar te helpen en elkaar te ondersteunen. Ik hoop dat dit een plek wordt waar je mensen ontmoet, steun vindt, blijft leren en opnieuw verbinding voelt met de opleiding. Ik denk dat daar heel veel kracht in zit.