Kruimelpad
Aan het woord: Kobe Stephani
Kobe Stephani
Van klaslokaal naar profvoetbal: hoe Kobe Stephani bij Union Saint-Gilloise de mens achter de topsporter begeleidt
Kobe Stephani studeerde in 2024 af aan de UCLL-lerarenopleiding Lichamelijke Opvoeding en Bewegingsrecreatie. Intussen bouwde hij een bijzondere carrière uit: overdag staat hij als leerkracht lichamelijke opvoeding voor de klas, daarnaast begeleidt hij als Head of Player Care bij Union Saint-Gilloise jonge voetballers in hun ontwikkeling naast het voetbalveld. Een gesprek over passie voor sport, verbinding, onderwijs en de mens achter de speler.
Dag Kobe, kan je jezelf even voorstellen?
Kobe: "Van jongs af aan ben ik altijd gepassioneerd geweest door sport, en vooral door voetbal. Naarmate ik ouder werd, begon ik ook sportkampen te begeleiden. Die combinatie van sport en werken met jongeren heeft me altijd aangesproken. Daarom koos ik voor de opleiding Lichamelijke Opvoeding en Bewegingsrecreatie aan UCLL, met als afstudeerrichting Fitness.
Na mijn bachelor wilde ik mijn kennis verder uitbreiden en volgde ik het postgraduaat Sportmanagement aan de Vrije Universiteit Brussel. Vandaag werk ik voltijds als leerkracht lichamelijke opvoeding in Basisschool Floralia in Brussel. Daarnaast ben ik actief bij de jeugdwerking van Union Saint-Gilloise, waar ik binnen het departement Health jongeren begeleid in hun ontwikkeling, zowel op als naast het veld."
Je bent momenteel Head of Player Care bij Union Saint-Gilloise. Hoe zou je die functie omschrijven aan iemand die nog nooit van Player Care heeft gehoord?
Kobe: "Ik ben bij Union gestart als Life Education Coach voor de spelers van de U15 tot en met de beloften. In die rol vormde ik de schakel tussen de school, de club en de speler. Ik volgde hun schoolresultaten op, zorgde ervoor dat ze hun taken maakten en hield contact met de scholen, bijvoorbeeld wanneer spelers afwezig waren door trainingen of tornooien. Maar mijn rol ging verder dan het schoolse luik. Wanneer spelers het mentaal moeilijk hadden, was ik er ook om hen te begeleiden en een luisterend oor te bieden.
Enkele maanden geleden kreeg ik de kans om door te groeien naar de functie van Head of Player Care. Het is een veelzijdige rol met veel vrijheid, waarin ik voortdurend zoek naar manieren om onze spelers nog beter te ondersteunen, zowel binnen als buiten het voetbal."
Je bent afgestudeerd aan de UCLL-opleiding Lichamelijke Opvoeding en Bewegingsrecreatie, met afstudeerrichting Fitness. Waarom koos je destijds voor die opleiding?
Kobe: "Eerlijk gezegd wist ik niet goed wat ik wilde studeren. Maar één ding was zeker: sport is mijn thuisbasis, mijn passie. In mijn laatste jaar van het middelbaar werd ik geïnspireerd door een leerkracht lichamelijke opvoeding, en toen stond mijn beslissing vast. Een universitaire opleiding was sowieso uitgesloten; wetenschappen zijn echt niet mijn ding. Geef mij maar praktijk!"
… en vandaag werk je in een professionele club. Hoe is die switch ontstaan?
Kobe: "Oorspronkelijk wilde ik altijd in het onderwijs terechtkomen. Maar tijdens mijn fitnessstage in het derde jaar kreeg ik de kans om kennis te maken met verschillende werkdomeinen. Dat wekte mijn interesse om mijn kennis uit te breiden richting de managementkant en de meer creatieve zijde van de sportwereld. Het grote verschil met het onderwijs is dat lichamelijke opvoeding vaak een verplicht vak is, terwijl mensen in de sportsector vanuit een heel andere motivatie deelnemen. Net die combinatie vind ik enorm boeiend."
Naast je functie bij Union werk je ook als leerkracht lichamelijke opvoeding in Brussel. Heb je bewust gekozen voor een Brusselse school?
Kobe: "Ik woon dicht bij Brussel, dus dat was een logische stap. Maar ik heb ook nood aan uitdaging. Brusselse scholen kampen met meer uitdagingen dan pakweg een school in Leuven: de taalbarrière, jongeren met een zware rugzak. Verbinding maken is daarbij essentieel, en daar zet ik heel bewust op in. Als leerkracht lichamelijke opvoeding leer je leerlingen op een andere manier kennen. Mijn eerste stap is altijd de achtergrond van de leerlingen leren kennen; de rest volgt vanzelf. Een veilig klasklimaat én echte verbinding leiden vaak tot positieve resultaten."
Veel mensen zien een voetbalacademie als een plek waar prestaties centraal staan. Jij werkt net aan de ontwikkeling naast het veld. Waarom is dat volgens jou zo belangrijk?
Kobe: "Bij Union dragen we één gemeenschappelijke filosofie: alles wat naast het veld gebeurt, beïnvloedt de prestatie op het veld. Daarom zorg ik ervoor dat het op school en thuis goed loopt. Mijn eerste stap is altijd contact opnemen met de scholen. Daarna zit ik met de jongeren samen om hun huiswerkplanning op te stellen, hun agenda aan te vullen en vooral te werken aan die verbinding. Om de drie maanden organiseren we evaluatiegesprekken. Door in te zetten op verbinding verlopen die gesprekken steeds vlotter. Komen er slechte schoolresultaten naar boven of zijn er gedragsproblemen op school, dan volg ik dat op. Soms betekent dat zelfs een training of wedstrijd missen.
Ik probeer stress en druk weg te nemen bij de jongeren, zodat hun prestaties en zelfvertrouwen op het veld hoog blijven."
Op LinkedIn schreef je dat 'het vormen van de persoon achter de speler essentieel is'. Wat bedoel je daar precies mee?
Kobe: "Als voetballer neem je op het veld een bepaalde persoonlijkheid aan. Het is belangrijk dat die samenvalt met wie je bent in je vrije tijd. Anders ontstaat er een innerlijk conflict, en zoals ik al zei: alles wat naast het veld gebeurt, beïnvloedt de prestatie op het veld. Ik probeer ook te achterhalen wat de motivatie van de jongeren is. Komt die passie van binnenuit, of wordt ze eerder door anderen aangestuurd? Dat maakt een groot verschil. De jongeren moeten leren zichzelf te leren kennen, zowel op als naast het veld."
Kan je een voorbeeld geven van een situatie waarin je merkte dat jouw begeleiding echt een verschil maakte voor een speler?
Kobe: "Dat is een moeilijke vraag. Ik denk dan vooral aan de examenperiodes. Veel spelers worstelen met vragen zoals: hoe maak ik een goede planning? Hoe combineer ik het studeren van grote hoeveelheden leerstof met een intensief trainingsschema? Dankzij mijn ervaring als leerkracht kan ik jongeren goed aanvoelen en inschatten wat ze als individu nodig hebben. Dan gaat het niet zozeer over voetbal, maar vooral over pedagogische begeleiding en ondersteuning."
Zijn er ervaringen, stages of docenten uit je opleiding die een blijvende impact hebben gehad op jouw loopbaan?
Kobe: "Absoluut: mijn lector Sportmanagement en Fitness, Koen Meese. Hij was een lector die ik in elke fase van mijn opleiding tegenkwam. Dankzij hem leerde ik proeven van verschillende werkdomeinen buiten het onderwijs. Hij maakte duidelijk dat er zoveel meer is: evenementen organiseren, klanten begeleiden en voornamelijk: het individu achter je klant leren kennen.
En dan de skistage, uiteraard. Zet een groep LO-studenten een week samen die elkaar nog nooit gesproken hebben, en na die week is het één hechte groep. Die gedeelde passie voor sport zorgt meteen voor een klik."
Zijn er zaken die je achteraf gezien gemist hebt in de opleiding?
Kobe: "We hadden de afstudeerrichting Training en Coaching, maar de focus lag vooral op ‘trainer worden’. Ik miste kennis over hoe sportclubs in de praktijk werken. Hoe ziet zo’n organisatie er vandaag uit? Daar mag best dieper op worden ingegaan. Met de besparingen in de sportwereld en het grote trainerstekort zijn er veel uitdagingen in sportclubs. Als ik daar tijdens mijn opleiding meer over had geleerd, had ik dat nu heel handig gevonden."
Veel studenten denken bij een diploma LO en Bewegingsrecreatie automatisch aan lesgeven. Jij bewijst dat de mogelijkheden veel breder zijn. Welke boodschap zou je hen willen meegeven?
Kobe: "Verbreed je kennis door iets bij te studeren. Er zijn zoveel mogelijkheden. Met je diploma Lichamelijke Opvoeding en Bewegingsrecreatie heb je al een ideale basis voor bijvoorbeeld het organiseren van evenementen. Denk aan de BaNaBa Sportmanagement aan UCLL of aan de VUB. Verbreed je horizon. Een combinatie van een pedagogisch én een managementdiploma is goud waard; ze vullen elkaar perfect aan."
De alumniwerking van UCLL wil oud-studenten opnieuw verbinden en hun verhalen delen als inspiratie voor huidige studenten. Wat betekent het voor jou om verbonden te blijven met UCLL?
Kobe: "De opleiding Lichamelijke Opvoeding en Bewegingsrecreatie was intensief: veel samenwerken, veel groepsopdrachten, maar ook veel tijd samen doorbrengen. Medestudenten zijn ondertussen vrienden geworden met wie ik een bijzondere band heb. En het onderwijs en de sportwereld blijven een klein wereldje; je blijft elkaar altijd tegenkomen."
Wat voor evenementen zie je graag voorbijkomen voor de alumni van LOBR?
Kobe: "Voor studenten Lichamelijke Opvoeding moet er iets ludieks worden georganiseerd. Ik ga even alle clichés bevestigen: geef ons gewoon een sportevenement waar we achteraf samen kunnen eten en drinken."