Overslaan en naar de inhoud gaan

Denkend aan het postgraduaat … dan komt het beeld van de donut, waarover Elke het had, als eerste bij me op.  
Ik heb dankzij het opleidingsjaar nog meer leren kijken en vragen naar wat er wél is, wat wél lukt en wat iemand wél wil.
Kijk dus niet naar het gat, maar geniet van de donut er omheen.
 
Dit helpt mij enorm bij mijn werk op school, 
bij het begeleiden van kinderen en leerkrachten.
Door een andere bril kijken: een “krachten-bril”, het roze glazuur van de donut ontmoeten, klaar om er een hapje van te nemen!

Dionne Verboeket 

 

“De uitleg en papieren met betrekking tot de verschillende bouwstenen en hun bijhorende vragen hebben mij zeer goed geholpen om een kader te hebben waaruit ik kon vertrekken!
Verder kan ik, zeker ook achteraf, de structuur en stiptheid heel erg waarderen.”  

Charlotte Cornelis

Het postgraduaat (PG) volgen, heeft mij als hulpverlener meer rust gegeven. Het heeft mij geleerd dat ik niet alle oplossingen en antwoorden moet bezitten. De cliënt heeft er zelf ook al heel wat, maak dus gebruik van zijn krachten en talenten! 

Het oplossingsgericht werken (OGW) legt de focus op hetgeen dat goed gaat, de kleine stappen vooruit die de cliënt zet en de uitzonderingen die er in zijn situatie zijn. Wat een verschil met de klassieke hulpverlening, waar vaak de focus ligt op de problemen van de cliënt!
De cliënten zelf geven ook aan dat een verademing is dat er ook ruimte en aandacht is voor de dingen die wel goed gaan en niet alleen voor hun problemen.

OGW is niet enkel toepasbaar in het werkveld, het is ook in mijn privéleven het erg bruikbaar. Alleen al door taalgebruik en vraagstelling aan te passen, kom je tot heel andere gesprekken.

Tijdens het PG kregen we heel wat interessant en bruikbaar materiaal om mee aan de slag te gaan. Dit komt nog dagelijks van pas in mijn job. 
Op een creatieve, positieve manier met cliënten aan de slag gaan. Fijn! 

Ik heb het voordeel gehad om van Elke én Rik samen les te krijgen. Een mooie, leerrijke tandem. De avond vloog altijd om!
Een surplus was het bezoek van Evan George en Denise Yusuf uit Londen. Twee dagen door hun ondergedompeld te worden in de solution focused therapy, wat een bonus!
Voor iedereen die nog twijfelt om zich in te schrijven voor het PG … één  tip: niet twijfelen, gewoon doen!
Je komt er zoveel rijker uit!

Vicky Degraen (werkt in KIDS Hasselt)

Een aantal jaren geleden was ik op zoek naar een methodiek die mij kon verder helpen in het begeleiden van kinderen, liefst eentje die dichtbij mijn onbewuste aanpak lag. 
Ik startte de opleiding om een theoretisch kader te krijgen en met enige visie creatieve materialen kan inzetten. Ik deed dat voordien al, maar dat was eerder op buikgevoel dan doordacht. 

Het postgraduaat vulde deze verwachtingen zeker in. Ik heb nu een duidelijk kader, een kapstok waar ik alle andere, eerdere en volgende, ervaringen aan kan ophangen. 
Het geeft mij een heerlijk gevoel om een duidelijke strategie in mijn hoofd te hebben, dat ik kan aanvoelen wanneer ik best welke materialen, methodieken inzet en de cliënt eigenaar kan laten zijn over zijn/haar proces, …  Boven alles ben ik nu gericht op de toekomst, de oplossing. Deze aanpak geeft mijn cliënten hoop op beterschap, maar ook dat ze hun proces inderdaad zelf in handen hebben. 

Ik geloofde het voorheen niet, maar ik kan dit niet alleen gebruiken in mijn praktijk, maar ook in het buitengewoon lager onderwijs. Kinderen die vlot kunnen redeneren vinden dit leuk, maar ook kinderen die mindere cognitieve mogelijkheden hebben kunnen weg met  deze begeleidingsmethode. Ik heb nog geen seconde spijt gehad dat ik deze opleiding volgde. Ergens kriebelt het nog om de therapie-opleiding te vervolledigen omdat je na dit postgraduaat meteen kan instappen in het tweede jaar bij Korzybski! 
 

Elke Grondelaers  (psychologe bij BuBaO Sint Elisabeth in Peer)

 

Ik volgde 4 jaar geleden de opleiding “Oplossingsgericht Begeleiden en Hulpverlenen”. Omdat ik als stagebegeleider vaak in voorzieningen kom in Vlaanderen en Nederland werd het me heel snel duidelijk dat het oplossingsgericht werken meer en meer zijn intrek begon te krijgen in de sector. Ik wou dus niet achterblijven en schreef me in. Onder de deskundige leiding van Rik en Elke leerde ik voor mezelf al snel dat het niet zomaar een nieuwe methodiek zou worden maar vooral ook een manier van “zijn” als lector. Door het postgraduaat ben ik anders gaan kijken naar studenten, teams, cliënten in de sector. 
Elke zei het met de woorden: “Bart, je bent nu ook een possibilist geworden”. Dat klopt helemaal. Telkens ga ik weer op zoek naar de mogelijkheden en de krachten van mijn studenten. We stoppen deze zorgvuldig in hun ‘schatkist’ en wanneer het wat moeilijker loopt tijdens stages of lessen zoeken we steeds samen naar wanneer de dingen wel lukten of hoe ze hun kracht in een eerder moeilijke situatie kunnen inzetten. 

Ik ben dus niet de zogezegde deskundige die de oplossingen aanreikt maar samen zoeken we een weg om de student, het team, … zelf tot oplossingen te laten komen. 
“Leading from one step behind” is voor mij een houding geworden. 
Tijdens het postgraduaat leerde ik heel wat hulpmiddelen en technieken kennen om dit ook waar te kunnen maken in de praktijk. Wat ik er zo sterk aan vind is dat ik het kan inzetten in zoveel verschillende situaties. Bij zelfreflecties, individuele stagebegeleidingen, in klassituaties, in het werken met teams, …. Op één of andere manier is het oplossingsgerichte gedachtengoed écht altijd aanwezig. 
Wat ik nog als meerwaarde ervaren heb is de diversiteit van de medecursisten. 
Psychologen, clb-medewerkers, straathoekwerkers, leefgroepbegeleiders, onderwijzers, ….. tijdens de opleiding denkt en werkt iedereen vanuit zijn eigen ervaring en de ruimte die er werd geboden om dit te kunnen delen maakte het voor mij heel boeiende avonden!

Doe daar nog de praktijkervaringen van Elke en Rik bij en de boeiende vormingsdagen van experts zoals Evan George en Denise Yusuf en je leest dan ook dat dit een zeer praktijkgericht postgraduaat is. Oefenen, oefenen, oefenen, …. 
Tot slot geef ik nog even mee dat het een eventuele zorg kan zijn of zo’n postgraduaat niet te zwaar is bovenop het bestaande takenpakket. Als fulltime werkende én vader van een gezin van drie kinderen heb ik dat jaar goed overleefd  en kan ik alleen maar zeggen dat de inhoud van dit postgraduaat de inspanning zeker waard was. 
Doen dus!!

Bart Ceyssens, praktijklector bachelor orthopedagogie

En tot slot lees je hier de inzichten die Carin Ballas kreeg en graag deelt over haar deelname aan het postgraduaat Oplossingsgericht werken en begeleiden. 

Een kijken en denken met mogelijkheden i.p.v. onmogelijkheden:

Het heeft me op de eerste plaats heel erg aan het denken gezet … wat is nu het grote verschil? Dit is voor mij vooral het denken in mogelijkheden maar ook het inzien hoe er o.a. binnen het medische circuit gedacht wordt vanuit hun oplossing voor de cliënt i.p.v. kijken met en naar de kracht van de cliënt. Ik werd oorspronkelijk geschoold in het analyseren en in het kijken naar wat er mis is om daarna een inschatting te maken van mogelijke oplossingen. Dit denken loslaten en de cliënt zelf bevragen is een grote uitdaging maar in de praktijk heel erg behulpzaam.

Het loont omdat het mensen terugzet in hun kracht en uitgaat van kracht i.p.v. een klacht. Het bleek ook heel toepasbaar in een persoonlijke ervaring die me altijd zal bijblijven: bij deze deel ik een persoonlijk verhaal … !

Mijn partner is sinds 2014 gediagnosticeerd met een agressieve vorm van kanker.
Dit maakte nogal wat zaken los en we gingen door een moeilijke en heftige tijd.
Na een bijzondere behandeling leek het even de goede kant op te gaan. Echter na een redelijk ‘ontspannen’ jaar werd er in 2018 een nieuwe haard ontdekt en werd er gezegd: “Helaas we kunnen niks meer betekenen behalve palliatieve zorg als het zo verder gaat en u klachten krijgt. We hoeven u nu niet meer te zien”. 
De deur viel dicht!

Een heftige boodschap die we ieder voor zich moesten verwerken maar na 2 weken zeiden we tegen elkaar: dit is geen boodschap waar we mee verder kunnen, mede omdat men weigerde verdere onderzoeken te doen en met een nulmeting van start te gaan.

We besloten om voor een second opinie te gaan. Dit was een gouden greep en we ontmoetten een zeer kundige arts, jong, dynamisch zeer gedreven maar ook met de bereidheid om te luisteren naar onze eigen mening en ons eigen te kiezen pad. 
Communicatie is een sleutelwoord zowel voor wat betreft het verwerkingsproces als ook om inzichten te vergaren.
Afwisselend gingen we door lastige periodes maar door de communicatie iedere keer weer op te pakken, te kijken naar de werkelijkheid zoals die is en naar de mogelijkheden en keuzes die gemaakt zouden kunnen worden, komen er telkens weer nieuwe inzichten.
Er wordt elke keer opnieuw gekeken naar de mogelijkheden en naar het voeren van onze eigen regie, daardoor kunnen en konden we in verbinding blijven met mogelijkheden en oplossingen. “Het volgen van medische protocollen voelt soms als Russisch Roulette waarin je een statistisch nummer bent dat goed of slecht kan vallen allemaal in relatie tot een vroegere of latere datum van sterven. Door oplossingsgericht kijken blijf ik (wij) in verbinding met wat leven en zichtbaar en daardoor op dit Moment Werkelijk is.” Het gaat dan meer om balans en om de kwaliteit van leven.

De kracht van het denken kan zeker in dit soort situaties een cruciale rol spelen. Dus denken in mogelijkheden en het plaatsen van problemen in de context. Aanwezig maar niet in focus. Zichtbaar is een zeer blije, actieve, aantrekkelijke en wijze man die midden in het leven staat terwijl de bloeduitslagen en metingen een ander beeld laten zien.  De grote vraag is dan: ga je verder behandelen (protocollair en statistisch gezien zou dat moeten) als je weet dat de bijverschijnselen heftig zijn en je weet dat je levenskwaliteit in zeer korte tijd (3 maanden) veel minder zal worden. Verder is de verwachting dat het maanden (misschien wel een jaar) nodig heeft om weer op het huidige peil te komen. 
OF:
Kies je voor wat jezelf voelt? Durf je op je eigen lichaam en eigen geesteskracht te vertrouwen door in oplossingen te denken en daarvoor je eigen regie te voeren? Durf je te leven vanuit de gedachte:
The secret of a good life is NOT to live a long life, it is to live life WELL, RIGHT and FULLY

Oplossingsgericht denken en handelen heeft zich in ons leven bevestigd en mijn eigen denken en leven een vernieuwde duurzame basis gegeven.

Carin Ballas

 

 

Zeteltje in olieverf

Getuigenis Dominique Schoups

Een creatieve bijdrage van Dominique Schoups
over zijn deelname aan het postgraduaat
Ode aan mijn wonderzetel
Wat ben ik blij dat ik je nog niet geschilderd heb!
Ik dank elk ander zeteltje dat ik even mocht gaan zitten, beleven, waar ik -in vertrouwen- mocht opbouwen, wat stressen met benen ritmisch op en neer,
waar ik rustte,
nog meer zelfvertrouwen opbouwend
 en waar ik stapjes kon overzien om jou op te bouwen!
 
Het is helemaal ok dat jij, wonderzeteltje, me nog niet echt herkent, samen zomaar wat rustig gaan zitten is ook nog niet aan ons! ;-)
Eerlijk? Wel, Ik ben zelf ook nog net niet gehecht aan Ons.
Ik dank graag elk zeteltje dat ik groei!
Maar, wonderzetel wacht niet te lang dus kom na een maand, jaar of een seconde meer
dan schilder ik Ons zodat jij, wonderzeteltje in mijn verlangen nog meer bestaat….
Het zeteltje op de foto werd vooraf op 3 verschillende perspectieven gefotografeerd
 en daarna in olieverf op canvas creatief herenigd in 1 voorlopig beeld door Dominique Schoups

Klop klop vraagje

Getuigenis Ann Coolen

 In vertrouwen-zelfvertrouwen opbouwend
Dit postgraduaat heeft mijn algemeen peil van zelfvertrouwen
werkelijk een BOOST gegeven.
COMPLIMENTEREN is bij deze een belangrijk gegeven.
Gezien worden en benoemen van je kracht werkt.
Mijn proces is er eentje van leren ‘gezien worden’, leren ‘ONTVANGEN’.
Welk proces ga jij aangaan? Waar kriebelt het al?Vullen van je HUIS van vertrouwen/zelfvertrouwen is evident/simpel
maar soms ook weer niet ;-) Klop klop!! Vraagje?
Hoe vul jij het best jou of iemand anders schatkist?