Benjamin vond zijn plek in de zorg: van klasgenoot met zijn broer tot verpleegkundige op Neonatologie
Een man in de verpleegkunde? Voor Benjamin (24) was dat nooit een struikelblok. Vandaag werkt hij op de afdeling Neonatologie van het Ziekenhuis Oost-Limburg (ZOL), de plek waar hij tijdens zijn opleiding als jobstudent aan de slag ging en ook stage liep. Zijn verhaal toont hoe je met een diploma verpleegkunde je eigen richting kan kiezen, je verder kan specialiseren en kan blijven groeien in een job die elke dag betekenisvol is. En dat deed hij niet alleen: ook zijn broer Thibault studeerde samen met hem af als verpleegkundige!
Een bewuste keuze voor de zorg
De keuze voor verpleegkunde kwam er niet helemaal vanzelf. Na het middelbaar startte Benjamin eerst met Kinesitherapie, maar al snel merkte hij dat die richting minder bij hem paste. Toen zijn broer Thibault vertelde dat hij verpleegkunde wilde studeren, begon ook Benjamin zich in de opleiding te verdiepen. Een bezoek aan de infodag overtuigde hem.
En zo zaten de twee broers samen in dezelfde klasgroep. “Het was heel leuk om samen te studeren. Er was soms wel een beetje competitie, maar we hebben elkaar vooral altijd proberen te helpen en motiveren.” Na hun studies kozen ze elk hun eigen richting. Benjamin vond zijn passie in de pediatrie en neonatologie, terwijl Thibault zich verder toelegt op Spoedgevallen en Intensieve Zorgen.
Dat Benjamin als man voor verpleegkunde koos, leverde weleens reacties op. " Ook op mijn afdeling ben ik momenteel de enige man in de verpleging. Dat stoort me helemaal niet. Uiteindelijk gaat het om wat je voor mensen kan betekenen. De dankbaarheid die je krijgt van patiënten en hun familie is enorm. Er is geen groter compliment dan te horen dat je goed voor iemand gezorgd hebt.”
Van stage naar een job op Neonatologie
Tijdens zijn opleiding ontdekte Benjamin dat vooral de zorg voor kinderen hem aansprak. Na een eerste stage in een woonzorgcentrum kwam hij terecht op Neonatologie. Hij voelde zich er meteen op zijn plaats. Hij werkte er vervolgens drie jaar als jobstudent en deed er ook zijn eindstage. “Het is een heel technische afdeling. Je bent voortdurend bezig met verpleegtechnische handelingen, werkt nauw samen met artsen en moet veel klinisch redeneren. Die combinatie spreekt me enorm aan.”
Maar ook het menselijke aspect maakt de afdeling bijzonder. “Je zorgt voor baby's die nog een heel leven voor zich hebben. Het is heel kostbaar, want je bent bezig met het kindje van iemand anders. Wanneer je ouders gedurende langere tijd begeleidt, bouw je een band op. Het doet veel deugd wanneer ze appreciëren dat je tijd voor hen maakt.”
Na zijn afstuderen kon Benjamin op dezelfde afdeling aan de slag. Een mooie overgang van stagiair naar collega, mede dankzij de goede band met het team. “De collega's waren enthousiast en hebben me ook aangemoedigd om op de afdeling te blijven.”
Voor mij één van de mooie aspecten van verpleegkunde: je kan verschillende richtingen uit, je verder specialiseren en blijven bijleren.
Blijven groeien en specialiseren
De stap naar een vaste job bracht ook meer verantwoordelijkheid met zich mee. “Als student draag je nog niet dezelfde verantwoordelijkheid. Wanneer je afgestudeerd bent, sta je er zelf. Dat heeft me zelfstandiger en zekerder gemaakt.”
Ook na zijn diploma blijft Benjamin investeren in zijn ontwikkeling. Hij volgt momenteel een postgraduaat Pediatrie en Neonatologie, zodat hij zich verder kan verdiepen in zijn vakgebied. Voor hem is dat een van de mooie aspecten van verpleegkunde: je kan verschillende richtingen uit, je verder specialiseren en blijven bijleren. Ook op termijn ziet hij nog mogelijkheden. “Ik zou later graag stagementor worden. Ik heb zelf veel gehad aan de mentoren die me tijdens mijn opleiding begeleidden. Ze daagden me uit en stimuleerden me om beter te worden. Dat zou ik ook graag voor studenten willen betekenen.”
"Gewoon doen!"
Wat maakt volgens Benjamin een goede verpleegkundige? “Je moet vooral de persoon achter de patiënt blijven zien. Goede communicatie is belangrijk, zowel met patiënten en hun familie als met collega's. Je bent een teamspeler en staat er nooit alleen voor.”
Twijfel je om voor verpleegkunde te kiezen? Benjamin geeft je graag een duwtje in de rug: “Gewoon doen! Het is geen gemakkelijke job, maar je krijgt er zoveel dankbaarheid voor terug. Je zit niet de hele dag achter een computer, maar bent voortdurend bezig met mensen. En je krijgt er ook een soort tweede familie bij.”
